browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Kob

Supercel-oluja
Posted by on October 25, 2013

Neizbežni puti  kojima smo prošli,

prostori u seni neznanih lepota.

Neizbežni dani iz  kojih smo došli,

 kaljeni u slutnji s dodirom strahota.

Vidoviti pečat što na čelu gori,

umlja vrelo što nas ruži ili krasi,

dok hrlimo visu, nekoj boljoj gori,

kojom vihor vije, huji, mrsi vlasi,

raspaljuje vatrom kad duh,

telo drema, iznova nas rađa,

 i na otpor sprema.

Autor: nepoznat, hvala Nataši Marković koja je ovu pesmu poslala.